Ge 1:1 in principio creavit Deus caelum et terram

Ge 1:2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et

Ge 1:3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux

Ge 1:4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras

Ge 1:5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et

Ge 1:6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas

Ge 1:7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento

Ge 1:8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane

Ge 1:9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum

Ge 1:10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit

Ge 1:11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum

Ge 1:12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum

Ge 1:13 factumque est vespere et mane dies tertius

Ge 1:14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac

Ge 1:15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita

Ge 1:16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et

Ge 1:17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram

Ge 1:18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus

Ge 1:19 et factum est vespere et mane dies quartus

Ge 1:20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile

Ge 1:21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque

Ge 1:22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris

Ge 1:23 et factum est vespere et mane dies quintus

Ge 1:24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo

Ge 1:25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile

Ge 1:26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et

Ge 1:27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit

Ge 1:28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram

Ge 1:29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super

Ge 1:30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae

Ge 1:31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere

Ge 2:1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum

Ge 2:2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die

Ge 2:3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab

Ge 2:4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit

Ge 2:5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam

Ge 2:6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae

Ge 2:7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in

Ge 2:8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo

Ge 2:9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad

Ge 2:10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui

Ge 2:11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur

Ge 2:12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis

Ge 2:13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram

Ge 2:14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius

Ge 2:15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis

Ge 2:16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede

Ge 2:17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die

Ge 2:18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum

Ge 2:19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et

Ge 2:20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa

Ge 2:21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit

Ge 2:22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem

Ge 2:23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec

Ge 2:24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori

Ge 2:25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant

Ge 3:1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat

Ge 3:2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur

Ge 3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne

Ge 3:4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini

Ge 3:5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur

Ge 3:6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum

Ge 3:7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos

Ge 3:8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram

Ge 3:9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es

Ge 3:10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et

Ge 3:11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de

Ge 3:12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et

Ge 3:13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit

Ge 3:14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter

Ge 3:15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa

Ge 3:16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in

Ge 3:17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno

Ge 3:18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae

Ge 3:19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua

Ge 3:20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset

Ge 3:21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit

Ge 3:22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum

Ge 3:23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de

Ge 3:24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et

Ge 4:1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain

Ge 4:2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain

Ge 4:3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae

Ge 4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et

Ge 4:5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain

Ge 4:6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua

Ge 4:7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum

Ge 4:8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in

Ge 4:9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num

Ge 4:10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de

Ge 4:11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit

Ge 4:12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus

Ge 4:13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam

Ge 4:14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et

Ge 4:15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain

Ge 4:16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad

Ge 4:17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et

Ge 4:18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit

Ge 4:19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella

Ge 4:20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque

Ge 4:21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo

Ge 4:22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta

Ge 4:23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam

Ge 4:24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies

Ge 4:25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque

Ge 4:26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen

Ge 5:1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad

Ge 5:2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen

Ge 5:3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et

Ge 5:4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque

Ge 5:5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et

Ge 5:6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos

Ge 5:7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque

Ge 5:8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et

Ge 5:9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan

Ge 5:10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et

Ge 5:11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et

Ge 5:12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel

Ge 5:13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta

Ge 5:14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est

Ge 5:15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared

Ge 5:16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et

Ge 5:17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et

Ge 5:18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch

Ge 5:19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et

Ge 5:20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est

Ge 5:21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam

Ge 5:22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis

Ge 5:23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni

Ge 5:24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus

Ge 5:25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit

Ge 5:26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta

Ge 5:27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et

Ge 5:28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium

Ge 5:29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et

Ge 5:30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque

Ge 5:31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et

Ge 5:32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth

Ge 6:1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias

Ge 6:2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores

Ge 6:3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia

Ge 6:4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi

Ge 6:5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta

Ge 6:6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis

Ge 6:7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad

Ge 6:8 Noe vero invenit gratiam coram Domino

Ge 6:9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in

Ge 6:10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth

Ge 6:11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate

Ge 6:12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro

Ge 6:13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra

Ge 6:14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine

Ge 6:15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae

Ge 6:16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium

Ge 6:17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem

Ge 6:18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua

Ge 6:19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut

Ge 6:20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni

Ge 6:21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis

Ge 6:22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus

Ge 7:1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te

Ge 7:2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et

Ge 7:3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut

Ge 7:4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta

Ge 7:5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus

Ge 7:6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super

Ge 7:7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo

Ge 7:8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni

Ge 7:9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut

Ge 7:10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram

Ge 7:11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis

Ge 7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta

Ge 7:13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius

Ge 7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus

Ge 7:15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat

Ge 7:16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut

Ge 7:17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae

Ge 7:18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro

Ge 7:19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes

Ge 7:20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat

Ge 7:21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum

Ge 7:22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt

Ge 7:23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad

Ge 7:24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus

Ge 8:1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium

Ge 8:2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae

Ge 8:3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post

Ge 8:4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super

Ge 8:5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo

Ge 8:6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam

Ge 8:7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram

Ge 8:8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae

Ge 8:9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in

Ge 8:10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex

Ge 8:11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis

Ge 8:12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae

Ge 8:13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae

Ge 8:14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra

Ge 8:15 locutus est autem Deus ad Noe dicens

Ge 8:16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum

Ge 8:17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus

Ge 8:18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum

Ge 8:19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram

Ge 8:20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et

Ge 8:21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam

Ge 8:22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps

Ge 9:1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et

Ge 9:2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes

Ge 9:3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia

Ge 9:4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis

Ge 9:5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum

Ge 9:6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad

Ge 9:7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et

Ge 9:8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo

Ge 9:9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos

Ge 9:10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus

Ge 9:11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis

Ge 9:12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem

Ge 9:13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter

Ge 9:14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus

Ge 9:15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae

Ge 9:16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis

Ge 9:17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et

Ge 9:18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro

Ge 9:19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus

Ge 9:20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam

Ge 9:21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo

Ge 9:22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse

Ge 9:23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes

Ge 9:24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus

Ge 9:25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis

Ge 9:26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius

Ge 9:27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus

Ge 9:28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis

Ge 9:29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et

Ge 10:1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post

Ge 10:2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras

Ge 10:3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma

Ge 10:4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim

Ge 10:5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque

Ge 10:6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan

Ge 10:7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma

Ge 10:8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra

Ge 10:9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi

Ge 10:10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne

Ge 10:11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis

Ge 10:12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna

Ge 10:13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim

Ge 10:14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim

Ge 10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum

Ge 10:16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum

Ge 10:17 Eveum et Araceum Sineum

Ge 10:18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi

Ge 10:19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque

Ge 10:20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et

Ge 10:21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore

Ge 10:22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram

Ge 10:23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes

Ge 10:24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber

Ge 10:25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa

Ge 10:26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare

Ge 10:27 et Aduram et Uzal Decla

Ge 10:28 et Ebal et Abimahel Saba

Ge 10:29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan

Ge 10:30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem

Ge 10:31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus

Ge 10:32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt

Ge 11:1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem

Ge 11:2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar

Ge 11:3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus

Ge 11:4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen

Ge 11:5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam

Ge 11:6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc

Ge 11:7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non

Ge 11:8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et

Ge 11:9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium

Ge 11:10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad

Ge 11:11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios

Ge 11:12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale

Ge 11:13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit

Ge 11:14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber

Ge 11:15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit

Ge 11:16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg

Ge 11:17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit

Ge 11:18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu

Ge 11:19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit

Ge 11:20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug

Ge 11:21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit

Ge 11:22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor

Ge 11:23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et

Ge 11:24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare

Ge 11:25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et

Ge 11:26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran

Ge 11:27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran

Ge 11:28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in

Ge 11:29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram

Ge 11:30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos

Ge 11:31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui

Ge 11:32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in

Ge 12:1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione

Ge 12:2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo

Ge 12:3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in

Ge 12:4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo

Ge 12:5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque

Ge 12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem

Ge 12:7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui

Ge 12:8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit

Ge 12:9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem

Ge 12:10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut

Ge 12:11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi

Ge 12:12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et

Ge 12:13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat

Ge 12:14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii

Ge 12:15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et

Ge 12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et

Ge 12:17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius

Ge 12:18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare

Ge 12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in

Ge 12:20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem

Ge 13:1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat

Ge 13:2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri

Ge 13:3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum

Ge 13:4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini

Ge 13:5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et

Ge 13:6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia

Ge 13:7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem

Ge 13:8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter

Ge 13:9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris

Ge 13:10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae

Ge 13:11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente

Ge 13:12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant

Ge 13:13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino

Ge 13:14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos

Ge 13:15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in

Ge 13:16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum

Ge 13:17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi

Ge 13:18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta

Ge 14:1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex

Ge 14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem

Ge 14:3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis

Ge 14:4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno

Ge 14:5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo

Ge 14:6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in

Ge 14:7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et

Ge 14:8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex

Ge 14:9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem

Ge 14:10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex

Ge 14:11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa

Ge 14:12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in

Ge 14:13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in

Ge 14:14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum

Ge 14:15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est

Ge 14:16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia

Ge 14:17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus

Ge 14:18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim

Ge 14:19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et

Ge 14:20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt

Ge 14:21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi

Ge 14:22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum

Ge 14:23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex

Ge 14:24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt

Ge 15:1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem

Ge 15:2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis

Ge 15:3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus

Ge 15:4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus

Ge 15:5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et

Ge 15:6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam

Ge 15:7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem

Ge 15:8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam

Ge 15:9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram

Ge 15:10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se

Ge 15:11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram

Ge 15:12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et

Ge 15:13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit

Ge 15:14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec

Ge 15:15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona

Ge 15:16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt

Ge 15:17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus

Ge 15:18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo

Ge 15:19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos

Ge 15:20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque

Ge 15:21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos

Ge 16:1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam

Ge 16:2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad

Ge 16:3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare

Ge 16:4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam

Ge 16:5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam

Ge 16:6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut

Ge 16:7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in

Ge 16:8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a

Ge 16:9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub

Ge 16:10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non

Ge 16:11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius

Ge 16:12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra

Ge 16:13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti

Ge 16:14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse

Ge 16:15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel

Ge 16:16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem

Ge 17:1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei

Ge 17:2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer

Ge 17:3 cecidit Abram pronus in faciem

Ge 17:4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum

Ge 17:5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia

Ge 17:6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex

Ge 17:7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in

Ge 17:8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram

Ge 17:9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et

Ge 17:10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te

Ge 17:11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me

Ge 17:12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in

Ge 17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum

Ge 17:14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa

Ge 17:15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed

Ge 17:16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in

Ge 17:17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario

Ge 17:18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te

Ge 17:19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque

Ge 17:20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et

Ge 17:21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto

Ge 17:22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham

Ge 17:23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos

Ge 17:24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui

Ge 17:25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis

Ge 17:26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius

Ge 17:27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae

Ge 18:1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio

Ge 18:2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum

Ge 18:3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum

Ge 18:4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub

Ge 18:5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis

Ge 18:6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria

Ge 18:7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et

Ge 18:8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis

Ge 18:9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille

Ge 18:10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit

Ge 18:11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri

Ge 18:12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est

Ge 18:13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere

Ge 18:14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc

Ge 18:15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est

Ge 18:16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam

Ge 18:17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum

Ge 18:18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae

Ge 18:19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut

Ge 18:20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est

Ge 18:21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere

Ge 18:22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc

Ge 18:23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio

Ge 18:24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco

Ge 18:25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus

Ge 18:26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in

Ge 18:27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum

Ge 18:28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque

Ge 18:29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid

Ge 18:30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi

Ge 18:31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi

Ge 18:32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi

Ge 18:33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in

Ge 19:1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus

Ge 19:2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi

Ge 19:3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius

Ge 19:4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero

Ge 19:5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte

Ge 19:6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait

Ge 19:7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere

Ge 19:8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et

Ge 19:9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena

Ge 19:10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque

Ge 19:11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum

Ge 19:12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios

Ge 19:13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram

Ge 19:14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias

Ge 19:15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem

Ge 19:16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac

Ge 19:17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum

Ge 19:18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi

Ge 19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam

Ge 19:20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea

Ge 19:21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam

Ge 19:22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris

Ge 19:23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor

Ge 19:24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a

Ge 19:25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores

Ge 19:26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis

Ge 19:27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino

Ge 19:28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius

Ge 19:29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est

Ge 19:30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius

Ge 19:31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum

Ge 19:32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex

Ge 19:33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior

Ge 19:34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre

Ge 19:35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum

Ge 19:36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo

Ge 19:37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater

Ge 19:38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius

Ge 20:1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur

Ge 20:2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex

Ge 20:3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris

Ge 20:4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem

Ge 20:5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in

Ge 20:6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo

Ge 20:7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et

Ge 20:8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et

Ge 20:9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis

Ge 20:10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres

Ge 20:11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in

Ge 20:12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae

Ge 20:13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc

Ge 20:14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit

Ge 20:15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita

Ge 20:16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in

Ge 20:17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque

Ge 20:18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter

Ge 21:1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae

Ge 21:2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei

Ge 21:3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac

Ge 21:4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus

Ge 21:5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac

Ge 21:6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi

Ge 21:7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret

Ge 21:8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in

Ge 21:9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham

Ge 21:10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum

Ge 21:11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo

Ge 21:12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua

Ge 21:13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est

Ge 21:14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit

Ge 21:15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam

Ge 21:16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim

Ge 21:17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de

Ge 21:18 surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam

Ge 21:19 aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit

Ge 21:20 et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis

Ge 21:21 habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra

Ge 21:22 eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad

Ge 21:23 iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae

Ge 21:24 dixitque Abraham ego iurabo

Ge 21:25 et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi

Ge 21:26 respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti

Ge 21:27 tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque

Ge 21:28 et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum

Ge 21:29 cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti

Ge 21:30 at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium

Ge 21:31 idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt

Ge 21:32 et inierunt foedus pro puteo Iuramenti

Ge 21:33 surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt

Ge 21:34 et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis

Ge 22:1 quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum

Ge 22:2 ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram

Ge 22:3 igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum

Ge 22:4 die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul

Ge 22:5 dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque

Ge 22:6 tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse

Ge 22:7 dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit

Ge 22:8 dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi

Ge 22:9 veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare

Ge 22:10 extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium

Ge 22:11 et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui

Ge 22:12 dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi

Ge 22:13 levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres

Ge 22:14 appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur

Ge 22:15 vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens

Ge 22:16 per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non

Ge 22:17 benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut

Ge 22:18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci

Ge 22:19 reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et

Ge 22:20 his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset

Ge 22:21 Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum

Ge 22:22 et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph

Ge 22:23 ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri

Ge 22:24 concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et

Ge 23:1 vixit autem Sarra centum viginti septem annis

Ge 23:2 et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan

Ge 23:3 cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens

Ge 23:4 advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut

Ge 23:5 responderuntque filii Heth

Ge 23:6 audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris

Ge 23:7 surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth

Ge 23:8 dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum

Ge 23:9 ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui

Ge 23:10 habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad

Ge 23:11 nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum

Ge 23:12 adoravit Abraham coram populo terrae

Ge 23:13 et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo

Ge 23:14 respondit Ephron

Ge 23:15 domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet

Ge 23:16 quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron

Ge 23:17 confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex

Ge 23:18 Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant

Ge 23:19 atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri

Ge 23:20 et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in

Ge 24:1 erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis

Ge 24:2 dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae

Ge 24:3 ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem

Ge 24:4 sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias

Ge 24:5 respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num

Ge 24:6 dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum

Ge 24:7 Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis

Ge 24:8 sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum

Ge 24:9 posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi

Ge 24:10 tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis

Ge 24:11 cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae

Ge 24:12 Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac

Ge 24:13 ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis

Ge 24:14 igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa

Ge 24:15 necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia

Ge 24:16 puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat

Ge 24:17 occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae

Ge 24:18 quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super

Ge 24:19 cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec

Ge 24:20 effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam

Ge 24:21 ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum

Ge 24:22 postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes

Ge 24:23 dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad

Ge 24:24 quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor

Ge 24:25 et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et

Ge 24:26 inclinavit se homo et adoravit Dominum

Ge 24:27 dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit

Ge 24:28 cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae

Ge 24:29 habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est

Ge 24:30 cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset

Ge 24:31 dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi

Ge 24:32 et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et

Ge 24:33 et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec

Ge 24:34 at ille servus inquit Abraham sum

Ge 24:35 et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei

Ge 24:36 et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua

Ge 24:37 et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de

Ge 24:38 sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem

Ge 24:39 ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier

Ge 24:40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et

Ge 24:41 innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et

Ge 24:42 veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si

Ge 24:43 ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam

Ge 24:44 et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam

Ge 24:45 dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria

Ge 24:46 quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et

Ge 24:47 interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis

Ge 24:48 pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei

Ge 24:49 quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo

Ge 24:50 responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non

Ge 24:51 en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini

Ge 24:52 quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum

Ge 24:53 prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro

Ge 24:54 initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens

Ge 24:55 responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud

Ge 24:56 nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut

Ge 24:57 dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem

Ge 24:58 cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait

Ge 24:59 dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites

Ge 24:60 inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in

Ge 24:61 igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui

Ge 24:62 eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius

Ge 24:63 et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque

Ge 24:64 Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo

Ge 24:65 et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum

Ge 24:66 servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac

Ge 24:67 qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem

Ge 25:1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram

Ge 25:2 quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue

Ge 25:3 Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et

Ge 25:4 at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa

Ge 25:5 deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac

Ge 25:6 filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac

Ge 25:7 fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni

Ge 25:8 et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus

Ge 25:9 et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita

Ge 25:10 quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius

Ge 25:11 et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta

Ge 25:12 hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar

Ge 25:13 et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis

Ge 25:14 Masma quoque et Duma et Massa

Ge 25:15 Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma

Ge 25:16 isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum

Ge 25:17 anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et

Ge 25:18 habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus

Ge 25:19 hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac

Ge 25:20 qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam

Ge 25:21 deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui

Ge 25:22 sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat

Ge 25:23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre

Ge 25:24 iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt

Ge 25:25 qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus

Ge 25:26 sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli

Ge 25:27 quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob

Ge 25:28 Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca

Ge 25:29 coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus

Ge 25:30 ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam

Ge 25:31 cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua

Ge 25:32 ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita

Ge 25:33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita

Ge 25:34 et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens

Ge 26:1 orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in

Ge 26:2 apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in

Ge 26:3 et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini

Ge 26:4 et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis

Ge 26:5 eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et

Ge 26:6 mansit itaque Isaac in Geraris

Ge 26:7 qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror

Ge 26:8 cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens

Ge 26:9 et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem

Ge 26:10 dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de

Ge 26:11 qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur

Ge 26:12 seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum

Ge 26:13 et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec

Ge 26:14 habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum

Ge 26:15 omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore

Ge 26:16 in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam

Ge 26:17 et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi

Ge 26:18 rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos

Ge 26:19 foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam

Ge 26:20 sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac

Ge 26:21 foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum

Ge 26:22 profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque

Ge 26:23 ascendit autem ex illo loco in Bersabee

Ge 26:24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham

Ge 26:25 itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit

Ge 26:26 ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus

Ge 26:27 locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et

Ge 26:28 qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus

Ge 26:29 ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus

Ge 26:30 fecit ergo eis convivium et post cibum et potum

Ge 26:31 surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in

Ge 26:32 ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo

Ge 26:33 unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee

Ge 26:34 Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et

Ge 26:35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae

Ge 27:1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat

Ge 27:2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae

Ge 27:3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu

Ge 27:4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et

Ge 27:5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris

Ge 27:6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo

Ge 27:7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi

Ge 27:8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis

Ge 27:9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis

Ge 27:10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur

Ge 27:11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego

Ge 27:12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse

Ge 27:13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem

Ge 27:14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem

Ge 27:15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum

Ge 27:16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit

Ge 27:17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit

Ge 27:18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi

Ge 27:19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti

Ge 27:20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti

Ge 27:21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis

Ge 27:22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est

Ge 27:23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris

Ge 27:24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum

Ge 27:25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi

Ge 27:26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi

Ge 27:27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius

Ge 27:28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti

Ge 27:29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et

Ge 27:30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau

Ge 27:31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et

Ge 27:32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus

Ge 27:33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait

Ge 27:34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait

Ge 27:35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam

Ge 27:36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim

Ge 27:37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius

Ge 27:38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi

Ge 27:39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper

Ge 27:40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum

Ge 27:41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater

Ge 27:42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum

Ge 27:43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem

Ge 27:44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui

Ge 27:45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum

Ge 27:46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si

Ge 28:1 vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli

Ge 28:2 sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel

Ge 28:3 Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque

Ge 28:4 et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas

Ge 28:5 cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae

Ge 28:6 videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in

Ge 28:7 quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam

Ge 28:8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus

Ge 28:9 ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat

Ge 28:10 igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran

Ge 28:11 cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis

Ge 28:12 viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius

Ge 28:13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus

Ge 28:14 eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et

Ge 28:15 et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc

Ge 28:16 cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et

Ge 28:17 pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi

Ge 28:18 surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in

Ge 28:19 appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur

Ge 28:20 vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via

Ge 28:21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in

Ge 28:22 et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque

Ge 29:1 profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem

Ge 29:2 et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam

Ge 29:3 morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et

Ge 29:4 dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran

Ge 29:5 quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt

Ge 29:6 sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege

Ge 29:7 dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur

Ge 29:8 qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et

Ge 29:9 adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam

Ge 29:10 quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban

Ge 29:11 et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit

Ge 29:12 et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa

Ge 29:13 qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam

Ge 29:14 respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis

Ge 29:15 dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis

Ge 29:16 habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel

Ge 29:17 sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu

Ge 29:18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem

Ge 29:19 respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud

Ge 29:20 servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies

Ge 29:21 dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est

Ge 29:22 qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias

Ge 29:23 et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum

Ge 29:24 dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset

Ge 29:25 et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi

Ge 29:26 respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante

Ge 29:27 imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro

Ge 29:28 adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem

Ge 29:29 cui pater servam Balam dederat

Ge 29:30 tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit

Ge 29:31 videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore

Ge 29:32 quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit

Ge 29:33 rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus

Ge 29:34 concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi

Ge 29:35 quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob

Ge 30:1 cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo

Ge 30:2 cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu

Ge 30:3 at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super

Ge 30:4 deditque illi Balam in coniugium quae

Ge 30:5 ingresso ad se viro concepit et peperit filium

Ge 30:6 dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans

Ge 30:7 rursumque Bala concipiens peperit alterum

Ge 30:8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui

Ge 30:9 sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit

Ge 30:10 qua post conceptum edente filium

Ge 30:11 dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad

Ge 30:12 peperit quoque Zelpha alterum

Ge 30:13 dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres

Ge 30:14 egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit

Ge 30:15 illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi

Ge 30:16 redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad

Ge 30:17 et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum

Ge 30:18 et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo

Ge 30:19 rursum Lia concipiens peperit sextum filium

Ge 30:20 et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus

Ge 30:21 post quem peperit filiam nomine Dinam

Ge 30:22 recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam

Ge 30:23 quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum

Ge 30:24 et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum

Ge 30:25 nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in

Ge 30:26 da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti

Ge 30:27 ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod

Ge 30:28 constitue mercedem tuam quam dem tibi

Ge 30:29 at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus

Ge 30:30 modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es

Ge 30:31 dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod

Ge 30:32 gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et

Ge 30:33 respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit

Ge 30:34 dixit Laban gratum habeo quod petis

Ge 30:35 et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque

Ge 30:36 et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat

Ge 30:37 tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis

Ge 30:38 posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges

Ge 30:39 factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent

Ge 30:40 divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem

Ge 30:41 igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in

Ge 30:42 quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat

Ge 30:43 ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et

Ge 31:1 postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob

Ge 31:2 animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et

Ge 31:3 maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad

Ge 31:4 misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges

Ge 31:5 dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et

Ge 31:6 et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro

Ge 31:7 sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem

Ge 31:8 si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios

Ge 31:9 tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi

Ge 31:10 postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et

Ge 31:11 dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum

Ge 31:12 qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super

Ge 31:13 ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc

Ge 31:14 responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in

Ge 31:15 nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium

Ge 31:16 sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde

Ge 31:17 surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos

Ge 31:18 tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam

Ge 31:19 eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris

Ge 31:20 noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret

Ge 31:21 cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne

Ge 31:22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob

Ge 31:23 qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et

Ge 31:24 viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere

Ge 31:25 iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus

Ge 31:26 et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi

Ge 31:27 cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum

Ge 31:28 non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc

Ge 31:29 valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri

Ge 31:30 esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus

Ge 31:31 respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres

Ge 31:32 quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur

Ge 31:33 ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae

Ge 31:34 illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper

Ge 31:35 ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia

Ge 31:36 tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod

Ge 31:37 et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta

Ge 31:38 idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt

Ge 31:39 nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid

Ge 31:40 die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis

Ge 31:41 sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus

Ge 31:42 nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan

Ge 31:43 respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea

Ge 31:44 veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te

Ge 31:45 tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum

Ge 31:46 dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum

Ge 31:47 quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque

Ge 31:48 dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco

Ge 31:49 intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis

Ge 31:50 si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus

Ge 31:51 dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te

Ge 31:52 testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego

Ge 31:53 Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit

Ge 31:54 immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem

Ge 31:55 Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et

Ge 32:1 Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei

Ge 32:2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius

Ge 32:3 misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir

Ge 32:4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater

Ge 32:5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc

Ge 32:6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et

Ge 32:7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges

Ge 32:8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma

Ge 32:9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac

Ge 32:10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in

Ge 32:11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte

Ge 32:12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut

Ge 32:13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera

Ge 32:14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti

Ge 32:15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti

Ge 32:16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque

Ge 32:17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et

Ge 32:18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque

Ge 32:19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur

Ge 32:20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit

Ge 32:21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in

Ge 32:22 cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum

Ge 32:23 transductisque omnibus quae ad se pertinebant

Ge 32:24 remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane

Ge 32:25 qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris

Ge 32:26 dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non

Ge 32:27 ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob

Ge 32:28 at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel

Ge 32:29 interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur

Ge 32:30 vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad

Ge 32:31 ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero

Ge 32:32 quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in

Ge 33:1 levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo

Ge 33:2 et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et

Ge 33:3 et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec

Ge 33:4 currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque

Ge 33:5 levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt

Ge 33:6 et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt

Ge 33:7 accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi

Ge 33:8 quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut

Ge 33:9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi

Ge 33:10 dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe

Ge 33:11 et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus

Ge 33:12 ait gradiamur simul eroque socius itineris tui

Ge 33:13 dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac

Ge 33:14 praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim

Ge 33:15 respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant

Ge 33:16 reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir

Ge 33:17 et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit

Ge 33:18 transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan

Ge 33:19 emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris

Ge 33:20 et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel

Ge 34:1 egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius

Ge 34:2 quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius

Ge 34:3 et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit

Ge 34:4 et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc

Ge 34:5 quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum

Ge 34:6 egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob

Ge 34:7 ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde

Ge 34:8 locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae

Ge 34:9 et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras

Ge 34:10 et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et

Ge 34:11 sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram

Ge 34:12 augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum

Ge 34:13 responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob

Ge 34:14 non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini

Ge 34:15 sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et

Ge 34:16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et

Ge 34:17 sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus

Ge 34:18 placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius

Ge 34:19 nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim

Ge 34:20 ingressique portam urbis locuti sunt populo

Ge 34:21 viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et

Ge 34:22 unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos

Ge 34:23 et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt

Ge 34:24 adsensi sunt omnes circumcisis cunctis maribus

Ge 34:25 et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo